edit @ 22 Jun 2010 01:23:53 by vpit18

เรื่องมันมีอยู่ว่า.......

ผมเป็นคนนึงที่ไม่ชอบการกระทำของพวกเสื้อแดงมาก..ถึงมากที่สุด

ยังจำวันสงกรานต์ปีที่แล้วได้ไม่ลืม มันเป็นการกระทำที่เจ็บแสบ

วันที่ควรจะเป็นวันอันสุขสันต์ของคนไทย....

ภาพลักษณ์เสื้อแดงในตัวผมนี่เป็นอะไรที่แย่มากๆ

...

จนมาวันนึง นานมาแล้วละ ก่อนที่พวกเขาจะยกขบวนมาตอนนี้

ผมนั่งรถเมล์กลับบ้านจากสนามหลวง

เบาะที่ผมนั่งอยู่ฝั่งขวาชิดกระจก เป็นเบาะเดี่ยว คนแน่นมาก

มีคนมาเหยียบเท้าผม

"ขอโทษครับ" เสียงของคนที่เหยียบเท้าผมพูดกับผม

ผมหันไปเขาคนเสื้อแดง ที่อายุค่อนข้างมากแล้ว ประมาณ 50+

...ตอนนั้นสมองผมก็คิด

ว่า ลุงคนนี้ เขาเป็นเสื้อแดง แต่เขาก็คือคนคนนึง

สุดท้ายแล้ว เราก็เป็นคนไทยเหมือนกัน มีความนอบน้อมเหมือนกัน

จริงๆเขาก็คือคนคนนึงบนรถเมล์ที่มาเหยียบเท้าเราแล้วขอโทษ

เปนคนนึงในสังคม ...ที่จริงๆแล้วเราก็รักกัน

ตอนนั้นผมเริ่มมองอะไรเปลี่ยนไป

...

แต่เมื่อไหร่จะหมดเสื้อแดงเสื้อเหลืองซะทีละเนี่ย เฮ้ออ